Συζήτηση του Termina119 με το Cafe Morgenland «Στο πλευρό του πλεύρη»

t119: Μάθαμε πως έγινε μεγάλη κινητοποίηση από την antifa Φρανκφούρτης και άλλες ομάδες, όπως τη δική σας, ή ακόμη και την καθεστωτική αριστερά για την πορεία των ναζί στη Φρανκφούρτη τον περασμένο Ιούλιο. Γιατί τελικά τόσος ντόρος στην περίπτωση αυτή ενώ πιο σπάνια μαθαίνουμε για αντιδιαδηλώσεις της antifa στους ναζί σε άλλες πόλεις; Είναι η Φρανκφούρτη που έχει μια διαφορετική ιστορία στη Γερμανία σε σχέση με το αντιφασιστικό ή ότι οι ναζί διοργάνωναν κάτι πραγματικά πολύ μεγάλο οπότε για αυτό έγινε και τόσο μεγάλος ντόρος από το αντιφασιστικό ρεύμα;

 

CM: Είναι αλήθεια ότι για τα γερμανικά δεδομένα υπήρχε στις 7 του Ιούλη φέτος μεγάλη κινητοποίηση, τόσο από πλευράς νεοναζί (πάνω από 800 άτομα) όσο και από πλευράς αντιφασιστών των διαφόρων αποχρώσεων (πάνω από 5.000), αλλά και ιδιαίτερα από πλευρά της αστυνομίας με 8.000 μπάτσους των γερμανικών ΜΑΤ που τους μάζωξαν από όλη τη Γερμανία και κατάφεραν να προστατέψουν έτσι τους νεοναζίδες καθ όλη την διάρκεια της πορείας τους. Για να ολοκληρώσουμε την εικόνα: Η διαδήλωση αυτή των ναζί έγινε με σλόγκαν ενάντια στην παγκοσμιοποίηση (και άλλα ακροαριστερά συνθήματα), με κατεύθυνση και στόχο το Χρηματιστήριο της Φρανκφούρτης. Η ιδιαιτερότητα της Φρανκφούρτης για τους ναζί προέρχεται από 3 βασικά για αυτούς στοιχεία:

 

α) Το 40% περίπου των κατοίκων της είναι μεταναστευτικής προέλευσης (που “όλοι θέλουν να γίνουν μικροαστοί”, όπως λενε οι μικροαστοί ελληνοαναρχικοί (ελαν) για τους Αλβανούς και άλλους μετανάστες)

β) Η πόλη είναι το κέντρο των τραπεζών (“το χρηματιστικό κεφάλαιο” όπως θα έλεγαν οι ελληνοαριστεροί (ελαρ))

γ) Υπάρχει ισχυρή εβραϊκή κοινότητα (το “εβραϊκό λόμπι”, όπως θα έλεγαν οι ελαρ/ελαν και όπως λενε οι νεοναζίδες)

 

Αυτονόητο λοιπόν, να είναι αυτή η πόλη αγκάθι ή καλύτερα τα Σόδομα και Γόμορρα στα μάτια των ναζίδων, μιας και η Φρανκφούρτη δεν έχει αλλιώς καμία διαφορά στην παράδοση της εξολόθρευσης των Εβραίων παλιά, ούτε και καμία διαφορά στο θέμα του σημερινού ρατσισμού των γερμανοειδών κατοίκων της. Η μόνη διαφορά είναι ότι εν όψει του 40% που είπαμε πιο πάνω, μόνο αυτόχειρες θα τολμούσαν να εκφραστούν έτσι όπως θα θέλανε.

 

t119: Είναι η Φρανκφούρτη εν τέλει μια ασφαλής πόλη για τους “ξένους” της Γερμανίας; Οι του NPD θα μπορούσαν να έχουν εύκολα παρουσία σε μια τέτοια πόλη; Υπάρχει κάποιο ιστορικό προηγούμενων προσπαθειών τους για πορείες κτλ;

 

CM: Το αποτέλεσμα της πιο πάνω περιγραφής είναι να ζουν εδώ οι μετανάστες σαν σε μια όαση θα λέγαμε σε σχέση με άλλες πόλεις της Γερμανίας. Όταν κάπου-κάπου στο παρελθόν τολμούσαν παρέες  ναζίδων από την επαρχία  να μπουν στην πόλη, οι αντιφα ομάδες ούτε καν προλάβαιναν τις περισσότερες φορές να τους κυνηγήσουν, μιας και οι πιτσιρικάδες μετανάστες, που την περνάνε στους δρόμους και στις πλατείες της πόλης ερχόντουσαν σε άμεση σωματική επαφή μαζί τους με αποτέλεσμα οι ναζί να μαζεύουν τις ματωμένες μύτες τους και άλλα αντικείμενα και να το βάζουν στα πόδια.

 

Πριν μερικά χρόνια τόλμησαν όμως, με πάνω από 1000 άτομα (πανγερμανική διαδήλωση), να έρθουν στην Φρανκφούρτη. Αποτέλεσμα: Το μετρό που τους μετέφερε στο σημείο της συγκέντρωσής τους έγινε θρύψαλα (σε 10 λεπτά), τα πούλμαν που προσπάθησαν να τους φυγαδεύσουν  στο τέλος από την «κόλαση» της Φρανκφούρτης (έτσι λέγανε την πόλη στα κείμενα τους) τα πήγαν όλα μετά για ανακατασκευή και την επόμενη βραδιά κάηκαν μερικά βαγόνια τραίνων σαν τιμωρία προς τις σιδηροδρομικές αρχές που δέχτηκαν να μεταφέρουν νεοναζίδες στην πόλη.

 

t119: Τι έγινε, όμως, τελικά στις 7 Ιούλη του 2007 στη Φρανκφούρτη; Τα κατάφεραν οι ναζί να κάνουν την “αντικαπιταλιστική” τους διαδήλωση; Μπορείτε να μας περιγράψετε τι έγινε από τους μπάτσους, την καθεστωτική αριστερά και την antifa;

 

CM: Η ησυχία που είχαμε για μερικά χρόνια διακόπηκε στις 7 του Ιούλη, όταν  η NPD αποφάσισε να καταλάβει «το απόρθητο κάστρο των Τούρκων, των εβραίων και του κεφαλαίου» (από απόσπασμα κειμένου τους). Διδαγμένος ο κατασταλτικός μηχανισμός από την προαναφερθείσα συμφορά τόσο των ναζίδων όσο και προπάντων την δική τους (είχαν φάει άγρια κριτική που δεν μπόρεσαν να επιβάλλουν την τάξη και τους ισχύοντες νόμους) μάζεψαν 8.000 μπάτσους αυτή τη φορά από όλη την Γερμανία και σιγούρεψαν έτσι το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση γνώμης των νεοναζίδων (κάτι ανάλογο δηλαδή με αυτά που απαιτούν για το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση του πλεύρη), συλλαμβάνοντας αντιφασίστες κλπ. Μόνο μια ομάδα νεαρών μιγρέδων είχε κάποιες επαφές αναπνοής με τους μπάτσους οι οποίοι τους φέρθηκαν ανάλογα, κάνοντας χρήση των κλομπ, χτυπώντας κεφάλια κλπ, ευτυχώς όχι κάτι ιδιαίτερα τραγικό. Κατά τα άλλα πληθωρικές συμβολικές αντιφασιστικές ενέργειες. Δεν είναι απαραίτητο να τονίσουμε ότι εμείς ήμασταν απόλυτα απογοητευμένοι από την μαλθακότητα και αδυναμία των αντιφασιστικών ομάδων και αποφασίσαμε αυτοκριτικά, την επόμενη φορά να μην περιοριστούμε στις ενέργειας της αντιφα μια και αυτές δεν φέρανε συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

 

t119: Το μάλλον περίεργο ήταν πως οι ναζί πήραν αέρα και μάθαμε ότι αποφάσισαν να κάνουν και δεύτερη διαδήλωση στη Φρανκφούρτη, γύρω στις 20 Οκτώβρη του 2007, για να μιλήσουν ενάντια στην κατασκευή ενός μουσουλμανικού τζαμιού στην πόλη σας. Τι έγινε τελικά σε αυτή τη δεύτερη διαδήλωση σε σχέση με την πρώτη; Ποια ήταν η δική σας στάση απέναντι σε αριστερούς αλλά και τους φασίστες;

 

CM: Ξεθαρρεμένοι μετά την διαδήλωση τους στις 7 του Ιουλίου, τόλμησαν ξανά στις 20 του Οκτώβρη νέα διαδήλωση, αυτή τη φορά ενάντια στην κατασκευή ενός τζαμιού στη συνοικία Hausen της Φρανκφούρτης, με το σύνθημα «ενάντια στην ισλαμοποίηση της Φρανκφούρτης και της πατρίδας μας» (κάτι ανάλογο με αυτά του κκε και των άλλων δημοκρατικών δυνάμεων όταν πριν μερικά χρόνια προσπαθούσαν στη βουλή να αποτρέψουν την κατασκευή τζαμιού στην κατεύθυνση του νέου αεροδρομίου). Επειδή για τα ελληνικά δεδομένα δεν είναι αυτονόητο (μιας και στην Ελλάδα τα κλισέ θεωρούνται πολιτική ωριμότητα), αξίζει να τονίσουμε ότι στην διαδήλωση συμπαράστασης στην μουσουλμανική κοινότητα κάλεσαν μεταξύ άλλων και η εβραϊκή κοινότητα της Φρανκφούρτης και μάλιστα ο πρόεδρος της Salomon Korn ήταν ένας από τους κύριους ομιλητές στην αντιφασιστική συγκέντρωση (ο πρόεδρος της μουσουλμανικής κοινότητας χαρακτήρισε την συμπαράσταση των Εβραίων της Φρανκφούρτης σαν «βάλσαμο στην ψυχή μας»). 

 

Αυτή τη φορά μόνο 98 νεοναζίδες τόλμησαν να έρθουν. Με την προστασία 4.000 αστυνομικών που απέκλεισαν με πολλαπλά μπλόκα την συνοικία πραγματοποίησαν ανενόχλητοι την εμετική τους συγκέντρωση. Γα την ιστορική αλήθεια όχι και τόσο ανενόχλητοι. Από τα διδάγματα της προηγούμενης διαδήλωσης, κατάφεραν μερικές και μερικοί από το χώρο μας να ξεπεράσουν τα αστυνομικά μπλόκα και να βρεθούν κυριολεκτικά στο κέντρο της φασιστοσύναξης, μπροστά στο χώρο που θα αναγερθεί το τζαμί. Με αποτέλεσμα, την ώρα της ομιλίας του αρχηγού τους Marcel Wöll να φανε κάποιες κλωτσιές οι νεοναζίδες και ακόμα χειρότερο για αυτούς να φαει ένας θερμόαιμος τους μια ροχάλα στη μάπα («ακόμα χειρότερο», γιατί προέρχονταν από βρωμομιγρέ και μάλιστα καπνιστή). Το απρόσμενο για αυτούς επεισόδιο οδήγησε στην προσωρινή διακοπή της σύναξης τους και την σύλληψη του φτύστη από τους μπάτσους (που έπεσαν με τα μούτρα επάνω του) με σκοπό την βράβευση του (εισαγγελική καταγγελία για …προσβολή του νεοναζί).

 

Η αντιπαράθεση τόσο με τους νεοναζίδες όσο και με τον όχλο της συνοικίας (γερμανοί κάτοικοι της συνοικίας έχουν ιδρύσει «επιτροπή πρωτοβουλίας ενάντια στην κατασκευή του τζαμιού») συνεχίστηκε και μετά. Πριν λίγες μέρες, στις 23 Νοέμβρη, η βουλευτίνα των πρασίνων Nargess Eskandari-Grünberg εξέφρασε την απέχθεια της απέναντι σε αυτόν τον όχλο και αντιστρέφοντας τα συνθήματα τους, είπε ότι «εδώ στην πολλή μας ζούνε  40% μετανάστες και αυτό είναι καλό. Όποιοι δεν τους αντέχουν, να πάνε να μείνουν αλλού». Από την ημέρα εκείνη μέχρι σήμερα ξέσπασε ένα ανώνυμο όργιο απειλών και βρισιών στα διάφορα φόρουμ του ίντερνετ ενάντια στην βουλευτίνα, ανώνυμα email και γράμματα που απειλούν την ζωή της, πχ «θα σε εκτελέσουμε στον κήπο σου με λιθοβολισμό» σε σημείο που αναγκάστηκε να ζητήσει την  προστασία της αστυνομίας. Μετά μάλιστα και την ανακάλυψη από τον ηλεκτρονικό όχλο ότι ο άνδρας της είναι Εβραίος, οργιάζουν οι αντισημιτικές φανφάρες και οι καρικατούρες εναντία στον άνδρα της (με πλεξούδες  μαλλιών, με μυτερή μύτη κλπ) καθώς και άλλα λόγω της καταγωγής της (η ίδια προέρχεται από το Ιράν), πχ «να γυρίσεις πίσω στη πατρίδα σου για να σου βουλώσουν οι μουλάδες το στόμα σου με τη μαντίλα» κλπ. Είναι δηλαδή αυτό που λέγαμε πάντα: Οι γερμανοί δεν μπορούν να κάνουν το ένα (αντιισλαμισμό) αφήνοντος το άλλο (αντισημιτισμό).

 

Για περισσότερα σε σχέση με την σημερινή δημοκρατική Γερμανία και τον ευγενή λαό της παραπέμπουμε στην προηγούμενη συνέντευξη μας στο 2ο τεύχος σας. Ίσως μόνο κάτι πρόσφατο: Στις 3 του Νοέμβρη επιτέθηκαν 4 νεοναζίδες στην πόλη Mittweida της Σαξονίας σε ένα αλλοδαπό κοριτσάκι 6 χρονών, μπροστά σε ένα σουπερμάρκετ και το βασάνιζαν μπροστά στα μάτια τόσο των πελατών όσο και των γύρω κατοίκων που παρακολουθούσαν από τα παράθυρα και τα μπαλκόνια το θέαμα. Όταν μια 17χρονη γερμανίδα τόλμησε να τους βάλει τις φωνές για να σταματήσουν  αυτό το μαρτύριο, της επιτέθηκαν και την ακινητοποίησαν 3 από τους δράστες στο έδαφος και ο τέταρτος χάραξε με σουγιά τον αγκυλωτό σταυρό στο μηρό της. Όταν προσπάθησαν να τις χαράξουν και το σύμβολο των ΣΣ στο μέτωπό της κατάφερε να τους ξεφύγει. Αν πείτε τώρα ότι αυτό είναι ένα  φρικιαστικό γεγονός, σημαίνει ότι δεν ξέρετε τι σημαίνει φρικιαστικό στη Γερμανία. Για αυτό και η συνέχεια: Από τότε μέχρι σήμερα η αστυνομία και ο δήμαρχος τους καλεί (εκλιπαρεί μάλλον) αυτόπτες μάρτυρες και τους πελάτες εκείνης της ημέρας να κάνουν μια κατάθεση, έστω και ανώνυμη για να βρουν τους δράστες. Ένα μήνα μετά, ούτε ένα άτομο, επαναλαμβάνουμε, ούτε ένα άτομο δεν εμφανίστηκε να καταθέσει ή να δώσει έστω και ανώνυμα στην αστυνομία πληροφορίες για τους δράστες. Αυτή είναι η Γερμανία-πρότυπο των ελαν/εραν και άλλων, μιας και ως συνήθως θα εκτιμήσουν τη σιωπή των κατοίκων σαν «αντιεξουσιαστική στάση» .

 

t119: Θα θέλαμε να κάνουμε και μια πιο θεωρητική ερώτηση, τέλος, γιατί θα την κάνουμε και στους Τσέχους συντρόφους. Πιστεύετε ότι το αντιφασιστικό πρέπει να περιορίζεται στο ζήτημα των ναζί ή η κριτική (τα όπλα της κριτικής, που λέγανε παλιά) να στρέφεται σε όλο το κοινωνικό σώμα;

 

CM: Θα ήταν προδοσία της περιθωριακής και ασήμαντης ύπαρξης μας αν δεν συμφωνούσαμε αυτοστιγμεί με το δεύτερο σκέλος της ερώτησης σας, μιας και η ίδρυση και δράση του Café Morgenland όλα αυτά τα 15 χρόνια ακριβώς αυτό είχε στο κέντρο του. Με μια απόλυτη και αξιωματική αν θέλετε συμπλήρωση: Δεν υπάρχει αντιφασιστική δράση που να μην βάζει σαν συνεχή και μόνιμο στόχο το χτύπημα της κορυφής του παγόβουνου, του οργανωμένου τμήματος των φασιστών, καθώς αυτό έχει γίνει στις μέρες μας απλά θέμα επιβίωσης. Όταν λείπει αυτό, όλα τα άλλα είναι φτηνό προπαγανδιστικό υλικό, για χίλιους λογούς εκτός από αντιφασιστικούς. Αυτό το αυτονόητο το τονίζουμε για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο: Όταν έγινε η δίκη του πλεύρη στις 11 Σεπτέμβρη καθώς και τώρα που οδεύουμε στην συνέχεια της στις 3 του Δεκέμβρη, είχαμε από την μια το κραυγαλέο σκάνδαλο των φασιστοειδών εξάψεων του εισαγγελέα και της προέδρου και από την άλλη την κραυγαλέα σιωπή και μη συμπαράσταση του συνόλου σχεδόν των ελαν/εραν, που κρατάει μέχρι και σήμερα. Το βάρος της συμπαράστασης στο κεντρικό ισραηλιτικό συμβούλιο (ΚΙΣ) και της καταγγελίας του πλεύρη, το ανέλαβαν μερικά ελάχιστα άτομα από τα 11 εκατομμύρια. Σε άλλες περιπτώσεις δεν θα ήραν απαραίτητο, σε αυτήν είναι υποχρέωση να τους τιμήσουμε αναφέροντας τους (οι κυρίες Α. Στάη και Ε. Κούτελου, ο κ. Α. Χριστινίδης, η ομάδα σας  και μερικά ακόμη ελάχιστα ανώνυμα και επώνυμα άτομα), ήταν οι μόνοι που τάχθηκαν ενεργά και ανεπιφύλακτα ενάντια στο αίσχος αυτό της δίκης, του διασυρμού του Προέδρου του ΚΙΣ κ. Μ. Κωνσταντίνη και ίσως όπως εξελίσσεται της …καταδίκης του ΚΙΣ και των υποστηρικτών του. Οι λόγοι της έλλειψης συμπαράστασης είναι γνωστοί και τεκμηριωμένοι, καθώς και τους γράφουν οι  ίδιοι: Για τους ειλικρινείς πρόκειται για το πρακτορικό ΚΙΣ, τους υποχθόνιος εβραίους, τους υποστηρικτές του μισητού Ισραήλ κλπ. Για τους καμουφλαρισμένους πρόκειται για θέμα  – όπως είπαμε πιο πάνω – της ελευθερίας έκφρασης (τα λένε αυτοί που μας γράφουν σε ανώνυμα email ότι λόγω των αντιλήψεων μας θα μας  κρεμάσουν ανάποδα, θα μας ανατινάξουν τα σπίτια κλπ).  Πράγμα που δείχνει ότι ο κινητήριος μοχλός του να στέκονται στο πλευρό του πλεύρη σε καμία περίπτωση δεν είναι το θέμα της ελεύθερης έκφρασης, αλλά κάτι άλλο: Στο  πρόσωπο του πλεύρη βλέπουν τον εκφραστή των δικών τους κρυφών επιθυμιών ενάντια στους Εβραίους, το ΚΙΣ και το κακό Ισραήλ. Τους ταιριάζει δηλαδή, μιας και οι ίδιοι δεν τολμούν ακόμη (είναι θέμα χρόνου) να τα λένε έτσι ανοιχτά όπως ο πλεύρης, θέλουν τουλάχιστον να μην σβήσει αυτή η καθάρια φωνή της κρυφής γοητείας του αντισημιτισμού τους.

 

Ξέρετε, ακόμη και να μην δώσει λύση για το άτομο του ο αστικός, θα την δώσει  ο βιολογικός νόμος. Επομένως δεν είναι απλώς και μόνο το άτομο αυτό που πρέπει να καταδικαστεί, αλλά κυρίαρχα αυτά που πρεσβεύει. Αυτό το ζήτημα δεν  μπορεί να το λύσει κανένας νόμος αλλά κοινωνικές ομάδες και μόνο. Μια αρχή όμως μπορεί και πρέπει να γίνει με την καταδίκη του.

 

Όταν λοιπόν μετά από αυτό το γεγονός βγαίνει μια αριστερή, μια αντιφα ή μια αναρχική μια αυτόνομη ομάδα ή συλλογικότητα κλπ και καλεί σε μια αντιφασιστική διαδήλωση ή ενέργεια τότε πρέπει να τους βάλουμε τον καθρέφτη στα μούτρα τους, ίσως – παρόλο που αμφιβάλουμε – να ανακαλύψουν το είδος τους αντιφασισμού τους. Η στάση τους αυτή (το να αφήσουν τους έλληνες εβραίους και πάλι στο έλεος του θεού ή του εισαγγελέα) επαναλαμβάνεται 65 χρόνια μετά το ολοκαύτωμα των εβραίων της Θεσσαλονίκης και είναι στην ουσία το κυρίαρχο σκάνδαλο, από τη στιγμή που η στάση του εισαγγελέα ή της προέδρου και γενικά των καταδιωκτικών αρχών πρέπει να θεωρείται λίγο πολύ δεδομένη: Αν δεν προστατεύσουν τον λαό τους από τους εβραίους, τους αλβανούς, τους τούρκους, τους αμερικάνους και άλλους σκοτεινούς συνωμότες,  ποιον άλλον και από ποιους θα προστατέψουν. Μόνο υπό πίεση (ή λόγω καριέρας) θα αναγκαστούν σε κάποιες περιπτώσεις να φερθούν αλλιώς.

 

t119: Ποια είναι η ποιοτική διαφορά μεταξύ των δύο αυτών σωμάτων; Εκφράζουν οι ναζί απλά την ακραία έκφραση του κοινωνικού ή μήπως αυτή η σκέψη είναι ήδη πολύ μανιχαϊστική;

 

CM: Ο χαρακτηρισμός που δώσαμε πιο πάνω «κορυφή του παγόβουνου», νομίζουμε ότι δίνει την απάντηση. Για αυτό το λόγο τους φερόμαστε  όπως οι ίδιοι συμπεριφέρονται: Όταν δρουν σαν εθνικοσοσιαλιστές, αντισημίτες ή ρατσιστές είναι αυτονόητο να τους αντιμετωπίσουμε σαν εθνικοσοσιαλιστές, αντισημίτες ή ρατσιστές με όποια επιγραφή και αν εμφανίζονται και οποιοδήποτε κομματικά βιβλιάρια ή υπερεπαναστατικές κονκάρδες και αλφάδια κουβαλάνε πάνω τους.

 

Δυστυχώς στην Ελλάδα, τα κινήματα, τα όποια κινήματα, που έχουν βάλει στην σημαία τους και την αντιφασιστική δράση καθορίζουν την στάση τους από την ετικέτα που φέρει ο καθένας και όχι από το περιεχόμενο. Έτσι για παράδειγμα, όλοι θαυμάζουν και επευφημούν την δράση της αντιφα στην Τσεχία πριν μερικές εβδομάδες ενάντια στους ναζίδες όταν οι τελευταίοι προσπάθησαν να διαδηλώσουν ενάντια στους Εβραίους στην ιστορική εβραϊκή συνοικία της Πράγας, την ημέρα της επετείου της λεγόμενης “Νύχτας των Κρυστάλλων”. Σε κανέναν από αυτούς, όμως, δεν περνά ούτε καν από το μυαλό τους, ότι σε ακριβώς ανάλογη περίπτωση ήταν οι ίδιοι κλακαδόροι και υποστηρικτές του όχλου του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ όταν αυτοί διαδήλωναν κάτω από τα γραφεία της ισραηλιτικής κοινότητας της Θεσσαλονίκης στην ιστορική εβραϊκή στοά του Χιρς ενάντια στους έλληνες Εβραίους, Και μάλιστα για τον ίδιο λόγο όπως και οι φασίστες της Πράγας: ενάντια στον πόλεμο στο Ιράκ και στον Λίβανο. Και αναρωτιόμαστε, γιατί δεν είχαμε ανάλογες ματωμένες μύτες και κεφάλια των εξαγριωμένων «προλετ-άριων» σε αυτή την περίπτωση όπως στην Πράγα; Αν ήταν θέμα συσχετισμού δυνάμεων, θα αρκούσε και μια αντιδιαδήλωση ενάντια σε αυτήν την εθνικοσοσιαλιστική έξαψη. Αν ήταν πάλι θέμα αδυναμίας κινητοποίησης , τουλάχιστον μια καταγγελία ενάντια σε αυτό το θέαμα. Τίποτε από όλα αυτά, αλλά το αντίθετο: Οι λίγοι το βούλωσαν (ή οργάνωσαν την επόμενη ακαδημαϊκή τους σύσκεψη για την ιστορία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης) και οι πολλοί πήραν ανοιχτά το μέρος του αριστερού όχλου καταγγέλλοντας τότε εμάς και εσάς για… την καταγγελία μας «… μην προκαλείτε τον ελληνικό λαό».

 

Και μια συμπλήρωση σχετικά με το κοινωνικό σύνολο. Μια και το θέμα αυτό είναι κυρίαρχο και θέλει πολύ χρόνο, θα περιοριστούμε στην στάση μας απέναντι του, γιατί εδώ υπάρχει μια διαμετρικά αντίθετη αντιμετώπιση του: Όταν η κοινωνία εξελίσσεται, ευδοκιμεί και ξεσπά θανάσιμα για τις μειονότητές της (όπως στην Ελλάδα), σε μια φασιστοειδή λαϊκίστικη κατεύθυνση με συγκεκριμένες και καθημερινές μάλιστα λεκτικές και πρακτικές εκφράσεις, εμείς αυτό το καταδεικνύουμε και σπάμε το κεφάλι μας (ή μας το σπάνε) στην προσπάθεια μας να αποτρέψουμε άμεσα τα μέλη αυτής της συγκεκριμένης κοινωνίας να εκφραστούν λεκτικά και πρακτικά έτσι ελεύθερα (το «εδώ και τώρα» που λεμε). Αυτό βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τα εντόπια ήθη και έθιμα των ελαν/ εραν, με  τις «βαθιές αναλύσεις» τους (μέχρι πάτου) των «πραγματικών» αιτιών που οδηγούν σε τέτοιες καταστάσεις, και που συνήθως καταλήγουν παντού, από τις ΗΠΑ μέχρι το καπιταλιστικό σύστημα ή μέχρι τα οιδιπόδεια κόμπλεξ και τα άσχημα παιδικά χρόνια των δραστών, αλλά ποτέ στην άμεση και αυτόνομη υπευθυνότητα τους. Όλη αυτή η φασαρία γίνεται για να βρουν έναν τρόπο να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, να σώσουν τον λαό τους, να τον διαπαιδαγωγήσουν, να τον απαλλάξουν από τις κακές του συνήθειες (που ως γνωστόν είναι θανάσιμες για τους «άλλους») ώστε να τον οργανώσουν, να τον «μαζικοποιήσουν» κλπ κλπ. Για να το πούμε οπτικά: Η διάφορα ανάμεσα στις δυο αυτές αντιλήψεις είναι τόση, όσο ανάμεσα στις εξεγέρσεις των παρισινών προαστίων και.. των φεστιβάλ της κνε.

 

t119: Ποιο είναι τελικά το δικό σας ρεζουμέ μετά από όλα αυτά που παρατηρείτε

 

CM: Το συμπέρασμα από τα παραπάνω (δίκη πλεύρη, παμε/κκε, στάση των ελαν/ ελαρ κλπ.) είναι ότι υπάρχει μια ακράδαντη κοινή βάση όλου αυτού του φάσματος (οι φαγωμάρες μεταξύ τους είναι απλώς ενδοοικογενειακές διενέξεις, αφού ως γνωστόν, ακόμη και στις ποιο αρμονικές οικογένειες εμφανίζονται τέτοια φαινόμενα), αυτή του μανιακού αντισημιτισμού και του ξέφρενου λαϊκισμού ως πόλου συσπείρωσης και συνοχής, ως σημείου αναφοράς, ως μέσου οργάνωσης και δράσης των μαζών. Το συμπέρασμα είναι, τέλος,  ότι τέτοια στοιχεία είναι κυρίαρχα υπαρξιακά συστατικά τόσο της οντότητας της κοινωνίας όσο και των οργανωμένων πρωτο(ή οπισθο)ποριών της. Σε καμία περίπτωση θέμα άγνοιας. Για το λόγο αυτό φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι μόνο όταν αναλόγου περιεχομένου και δράσης συλλογικότητες δραστηριοποιηθούν  στον ελλαδικό χώρο και αρχίσουν να τους αντιμετωπίζουν ισότιμα, ανάλογα με την ίδια τους τη δράση και το περιεχόμενο τους, χωρίς να δίνουν δεκάρα στην ετικέτα τους (ή στην κονκάρδα τους), μόνο τότε θα υπάρχει μια ελπίδα αναχαίτισης τους. Το αν το εγχείρημα αυτό θα έχει επιτυχία ή όχι εξαρτάται από το αν αυτό είναι δυνατόν να γίνει. Το αν αυτό είναι δυνατόν να γίνει, μόνο έμπρακτα μπορεί να αποδειχθεί.

 

Νοέμβρης 2007

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s